CANADESE WIJNEN

Gemaakt met visie

Op de wijnkaarten in Canadese restaurants zie je dat het grootste gedeelte van de flessen uit eigen land komt. Daar zijn twee redenen voor. Allereerst zijn Canadezen bijzonder trots op hetgeen van eigen bodem komt, ten tweede is de import van buitenlandse flessen zeer duur. We bezochten twee bijzondere wijnhuizen, duizenden kilometers van elkaar gelegen.

 

De afstanden zijn inderdaad groot. Want besef dat het van West- naar Oost-Canada verder vliegen is dan van Europa naar Canada. We strijken voor ons eerste adres neer in Cowichan Valley, op Vancouver Island, voor de westkust van Canada. Het gehele eiland, zo groot als de Benelux, lijkt gastronomie te ademen en wijnhuizen zijn er in overvloed. We kiezen voor Cherry Point Vineyard omdat deze als enige gerund wordt door de oorspronkelijke bewoners van Canada, de zogenaamde natives. In de vallei waarin Cherry Point gelegen is, heerst een microklimaat met warme, zonrijke zomers en zeer milde winters. Uitstekend geschikt dus voor wijnbouw. In 1990 kopen de grondleggers 13 hectares grond in de Cowichan Valley. Aangezien wijnbouw op dat moment nog totaal nieuw is en men niet weet welke cepages het beste gedijen, plant men verschillende rassen. Als men vier jaar later duidelijkheid heeft over welke druivensoorten goed pakken en de eerste oogsten geslaagd zijn, wordt men officieel erkend als wijnbedrijf. In 2004 nemen de lokale stammen het bedrijf over. Niet alleen om mooie wijnen te maken, maar ook als opleidingsinstituut voor de eigen leden. Men wordt niet alleen ingezet in de wijnbouw, ook de winkel en bistro met groot terras bieden volop werkgelegenheid. Wijnmaker Simon Specer leidt ons rond. Hij is geen lid van de stam, maar een Zuid-Afrikaan die in Engeland opgroeide en in Frankrijk naar school ging. "Driekwart van ons land is bezet met druivenstokken. We werken met vier Duitse rassen, waarvan de gewürztraminer de populairste is. Uit Frankrijk hebben we de auxerrois, pinot gris, pinot blanc en pinot noir gehaald. Dit alles wordt aangevuld met de Hongaarse axia en de castel, een lokale blauwe druivensoort. We zijn trouwens de enigen die van de castel wijn maken." Het klimaat is hier ideaal, het dal komt uit op de baai, waardoor het klimaat zeer gematigd is en het nooit vriest. De vallei is een der warmste plekjes van Canada, met een groot aantal uren zon. De arme grond ligt vol rotsen en stenen die voor de weerkaatsing van het zonlicht zorgen en overdag warmte opslaan voor 's nachts. Het regent hier weliswaar veel, het water loopt echter snel weg. De landwind in de middag werkt als een föhn die alles snel doet opdrogen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gehele bedrijf is omgeven door een twee meter hoog hekwerk. Dat is niet bedoeld om nieuwsgierige journalisten op afstand te houden, maar tegen konijnen en wasberen die een echte plaag vormen. Insecten en vogels worden op een andere manier geweerd. Voor hen zijn rond de wijngaard zwarte bessen aangeplant, iets waar ze de voorkeur aan geven. Cherry Point kiest er nadrukkelijk voor om niet te spuiten en de natuur zijn gang te laten gaan. De planten worden zeer kort gehouden, zodat alle energie naar de vruchten gaat en de zon volop gelegenheid krijgt om de druiven te bereiken. Het beperkte oppervlak van het bedrijf heeft een groot voordeel, machinaal plukken zou te duur zijn. Dus als in september de pluk begint, weten alle stamleden wat hen te doen staat. Ook het wijnmaakproces verloopt zeer natuurlijk, de witte wijnen worden zachtjes geperst, waarna een spontane fermentatie ontstaat. Deze duurt een week op 18ºC. De gefilterde wijn krijgt vervolgens nog acht tot tien maanden de tijd om te rijpen in stalen cuves. Voor de rode wijnen worden de druiven niet geperst, ze geven hun sap af onder de eigen druk. Na twee zweken op 25º C gefermenteerd te hebben, rusten de wijnen minimaal acht maanden in Amerikaanse of Franse eiken vaten. Vervolgens kan de stam weer aan de slag, want iedere fles wordt met de hand gebotteld. Cherry Point doet niet aan dure wijnmarketing. "We maken gewoon eerlijke recht voor zijn raap wijnen, die voor iedereen toegankelijk zijn. De witte wijnen kenmerken zich door frisheid en een hoog fruitgehalte. De rode wijnen hebben vanzelfsprekend de kenmerken van het eiken vat in zich en laten verder de typiciteit van de verschillende cépages doorstralen."

Cherry Point Vineyards
840 Cherry Point Road, Cobble Hill
tel: 001 250 743 12 72

Het biologische bankje

Ontario is de naam van de streek rond Toronto, de financiële hoofdstad van Canada. Buiten de stad is het vooral landbouw wat de klok slaat en hoe dichter je bij de beroemde watervallen van Niagara komt, hoe meer wijnbouw je ontmoet. Niet gek, want de ligging tussen de hoge bergen met zijn glooiende hellingen en het verkoelende meer van Ontario is er perfect voor.

Als filmmaker Martin Malivoire na een leven achter de schermen financieel onafhankelijk genoeg is, besluit hij om in 1995 van zijn allergrootste hobby zijn nieuwe beroep te maken. Tijdens vele reizen is zijn kennis al zeer groot geworden en bij de opname in de streek van Niagara-on-the-Lake besluit hij dat hier zijn droom verwezenlijkt moet worden. Het gaat hem niet om nog meer geld te verdienen, hij wil een plek waar hij respect voor de omgeving en de natuur kan tonen en op een plezierige manier lekkere dingen kan maken. Wie wil dat nu niet? De enthousiaste Martin begint te vertellen: "Dit is een voormalig fruitbedrijf waar voornamelijk tafeldruiven, kersen en pruimen werden verbouwd. Toen ik het bedrijf overnam, stond er helemaal niets meer, behalve een oude schuur. We zijn begonnen met bouwen en de basis was de vorm van deze schuur, een halfronde metalen variant. Mijn standpunt is altijd geweest dat ik ecologisch wilde gaan werken, dus het dak van de oude schuur hebben we in de nieuwe verwerkt. De houten palen langs het gebouw en in de muren zijn oude telefoonpalen en de rotsen bij de ingang zijn overblijfselen van wegwerkzaamheden. Het gebied waar we ons bevinden, wordt de Beamsville Bench genoemd en vanuit de lucht kan je inderdaad een bank zien. Vanaf Lake Ontario loopt het geleidelijk op richting de Niagara Mountains. Volgens de mensen uit de streek is dit de beste plek om wijn te verbouwen, door de verkoelende wind van het meer en de regen die van de bergen loopt, zodat de druiven altijd voldoende vocht hebben." De zogenaamde bank waar Martin over praat, is duidelijk terug te zien in het gebouw, dat precies deze vorm heeft en zo in het landschap lijkt te verdwijnen. Het gewelfde metaal doet van een afstandje tevens denken aan een wijngaard. Niets van dit alles is toevallig.

   

De aandacht voor de natuur en de leef­omgeving wordt maar al te duidelijk als we in de stralende zon door de wijngaarden lopen. "Ik was de eerste in Canada die houten paaltjes ging gebruiken om de ranken te leiden. Iedereen doet het met metaal, maar ik wil die vieze roestsappen niet in de grond hebben. Voor iedere rij planten zie je rozenstruiken staan. Rozen zijn gevoeliger dan druiven, dus als de rozen beginnen te verwelken, weet ik dat ik mijn druivenranken moet helpen. Daardoor hoef ik niet preventief te spuiten of andere rotzooi te gebruiken. Wij hebben uitsluitend jonge stokken staan, want alles is nieuw aangeplant toen wij begonnen. In 1999 hebben we onze eerste wijn kunnen bottelen." Het valt ons op dat de rijen met druiven schuin geplant zijn. Martin: "Op deze westhelling zijn alle rijen schuin geplaatst, zodat geen enkele plant bij een ander de zon wegneemt." Malivoire mag zich sinds 2001 officieel een biologisch bedrijf noemen. "Biologisch werken is één, de certificaten krijgen, dat is een heel ander paar mouwen." Zijn bijzondere manier van denken wordt nog eens extra bevestigd als we het gebouw binnentreden. Deze is in etages opgebouwd, zodat er geen pompen nodig zijn en het druivensap via de zwaartekracht zijn weg door het proces volgt. "Als je wijn gaat verpompen, kan dit een bittere smaak geven. Zeker een pinot noir onthoudt alles wat je ermee doet. Wij plukken al onze druiven handmatig en doen slechts een minimale sortering op de tafels. Doordat we alle druiven ineens in de cuves storten, krijgen ze een soort natuurlijke kneuzing en is er weer een machine minder nodig." De bewaartanks staan precies onder de fermentatietanks, zodat het wederom zonder pompen een stap verder kan gaan. De most die overblijft, wordt verwerkt tot compost. "Ik wil dat het wijnmaken leuk blijft en daarom verwerken we niet meer dan 120 ton druiven per jaar, terwijl we in totaal 20 hectares druiven­stokken hebben staan. Het moet een relaxed proces zijn, dat met de hand te doen is. Ik heb nooit gekeken naar wat anderen doen, we doen wat volgens ons goed is. Mijn vijf belang­rijkste wijnen zijn pinot gris, chardonnay, de ladybug rosé (gemaakt van 80% cabernet franc en 20% gamay), gamay en pinot noir. Daarnaast hebben we enkele specials, zoals onze late harvest gewürztraminer."

   

Juiste omgeving

Er zijn nog twee plekken die Martin aan ons wil laten zien voordat we met wijnmaker Shiraz Mottiar gaan proeven van de Malivoire wijnen. We gaan naar de kelder waar de metalen en eiken cuves met wijnen van het afgelopen jaar klaarliggen om gebotteld te worden. "We laten de ranken vrijwel allemaal doorschieten en willen niet teveel snoeien, toch hebben we heel veel snoei­afval wat we gebruiken als isolatie. Onze wijnen rusten in een lage metalen kelder die we bedekken met het snoeiafval. In de zomer geven de bladeren genoeg isolatie, zodat het niet te warm wordt. In de winter, als er geen blad meer aan zit, kan de zon de kelder warm genoeg houden." Tenslotte komen we aan in het proeflokaal dat volledig uit iepenhout lijkt te zijn opgetrokken. "Men werkt niet graag met dat hout omdat het zeer hard is. Ik wil de dode bomen graag een tweede kans geven." Direct valt ons een enorm wandpaneel op, dat het gehele wijnproces lijkt te beschrijven, tot aan het restaurant of de woonkamer waar deze gedronken wordt. Martin: "Wijn wordt veel te vaak in een klinische omgeving geproefd, terwijl je het juist moet proeven als je je prettig voelt. Daarom dat er op het paneel ook een restaurant geschilderd is. Daarin hebben we een spiegel gemaakt, zodat je jezelf daar echt terug­ziet." Inmiddels heeft wijnmaker Shiraz, hoe toepasselijk kan een naam zijn, zich bij ons gevoegd en samen besluiten we om deze bijzondere ontmoeting te eindigen met een zeer uitgebreide proeverij. Shiraz: "Voor vrijwel alle wijnen geldt dat we steeds minder met eiken vaten werken, omdat mensen liever druif proeven dan hout." We kunnen u een uitgebreide opsomming van de proeverij geven, maar waarschijnlijk zouden we u dan alleen maar jaloers maken. Want voor zover we hebben kunnen nagaan, is er niemand die de flessen in Europa importeert. Toch wilden we u het aparte verhaal en de nieuwe visie van Martin niet onthouden.

Malivoire Wines
4260 King Street East, Beamsville
tel: 001 905 563 92 53

 

«

29-1-2010 @ 14:27