Daniël Antuna

Hij won eind vorig jaar de meest presigieuze kookwedstrijd van Belgie 'de Prix Prosper Montagné en neemt daarbij plaats in een rij van grote narnen.

Pïerre Rotneyer (1956) Pierre Wynants(1965), Eddy van Maele(1973) en Michel Coppens(1981) gingen hem voor, om maar enkele namen te noemen. Meestal is het winnen van de prijs een garantie voor een glansrijke carriere.

Daniël Antuna werd geboren in Pajottenland, in de buurt van Ninove. Als klein kind al bakte hij pannenkoekjes en cake, vanzelfsprekend schreef hij zich in bij de hotel-school van Anderlecht. Gedurende zijn hele schooltijd werkte hij elk vrij uur in sterrenrestaurant Hof ter Eycken te Ninove en kreeg zodoende van chef Van Heule een enorme bagage mee. Na zijn legerdienst werkte hij nog een jaar in vaste dienst in Hof ter Eycken en kwam daarna bij restaurant Michel terecht. Inmiddels staat de dertigjarige Daniël daar nu al tien jaar in de keuken. Zijn chef Michei Coppens was zelf ooit de tweede man van de beroemde Jullen Vermersch (Carlton), dus weet wat het is om mensen op te leiden.

Tweemaal daags vers Restaurant Hebel is een der meest constante gastronomische tempels van België. Bijna niemand kan zich meer herinneren hoelang de Michelin-ster daar al fonkel,i het is een zeer lange reeks van jaren. In de keuken wordt niet de minste concessie aan kwaliteit gedaan. Tweemaal daags wordt vers brood gebakken, tweemaal daags komt de verse vis binnen. Tot in de kleinste details wordt álles zelf geproduceerd, zoals het een Ami Sasonnier betaamt. Elke stoel is altijd bezet, zodat op gewone weekdagen voor 60 personen gekookt wordt. Inclusief de chef telt de keuken 5 manschappen, dus er wordt elke dag opnieuw topsport bedreven. Het is een ritme waar Daniël van houdt. De werkdagen zijn lang maar plezierig en er valt onder Michel Coppens veel te leren. De chef zweert bij de klassieke waardes van Escoffier, de jonge brigade geeft daar een eigentijdse wending aan.

Toen souschef Robert Van Landeghem drie jaar geleden naar De Waterrnolen (Kasterlee) vertrok, kwam de begeerd functie vrij. Daniël was Robert's vanzelfsprekende opvolger.

Volvo
Daniël Antuna had geen enkele wedstrijdervaring toen hij zich in 1999 voor het eerst inschreef voor de Prix Prosper Montagné. Desondanks behaalde hij de tweede plaats en nam in 2000 revanche. De wedstrijd is gecompliceerd en moeilijk. Eerst is er een leesjury die 12 praktijkkandidaten aanwijst. Tijdens de halve finale wordt dit dozijn kandidaten geconfronteerd met plotselinge grondstoffen en opdrachten. De 6 beste gaan door naar de finale. En dan beginnen de moeilijkheden pas echt. Zowel opdrachten die vantevoren bekend zijn als verrassingsopdrachten moeten worden uitgevoerd. De winnaar krijgt eeuwige roem, maar ook een enorm prijzenpakket. Wat te denken van een Volvo break die de winnaar een jaar gratis mag rijden en vervolgens voor een symbolisch bedrag mag overnemen? Een duur schilderij, een kristallen servies, een verwenweekend in 't Convent, zijn gewicht in bier, na de wedstrijd was Daniël's nieuwe Volvo afgeladen vol met prijzen.

Hobbies heeft Daniël niet veel want zijn leven bestaat uit werken. Zelfs voor zijn favoriete sporten fitness en hardlopen heeft hij nauwelijks tijd. Privé gaat zijn passie vooral uit naar de twee oldtimer Seeburg jukeboxen en de collectie singles uit de 60er en 70-er jaren. Wekelijks wordt echter tijd gereserveerd voor een gastronomische ervaring, want dat houdt de vakman scherp. Daniël's culinaire favorieten zijn Bruneau, 't Molentje, Hof van Cieve en 't Convent. Het is een geluk dat zijn vriendin ook in de keuken van Michel staat. Daniël: «,Een relatie met iemand die niet uit het vak komt, dat werkt niet In het begin zijn ze vol begrip, maar na een paar maanden gaan ze zich eenzaam voelen. Dan willen ze naar de discotheek terwijl jij staat te werken. Een vrouw die zelf in het vak zit, begrijpt datje in de horeca geen nine-to- ftve baantje hebt. Wij moeten klaarstaan als anderen genieten, dat is ons vak'. Wat gaat de toekomst geven? De souschef wil op termijn een eigen zaak. Vandaar dat hij zich in de wijnen heeft gestort, want kennis daarover zal later onontbeerlijk zijn.

We sluiten het interview af met de toekomst van het vak. Daniël: 'Van de 20 uit mijn klas zitten er nog maar 3 in het vak De rest heeft uiteindelijk een andere gekozen. Op school wordt niet geleerd wat het vak inhoudt, velen zijn teleurgesteld wanneer ze in de praktijk gaan. Jonge mensen willen snel geld verdienen en veel vrije tijd hebben. Ik denk dat ons vak in de toekomst steeds grotere personeelsproblemen zal hebben.«

16-2-2007 @ 13:46