Jeroen te Riele

"Kan jij eens aandacht aan mijn souschef besteden", vroeg Margo Reuten ons toen we haar tijdens onze omzwervingen toevallig tegenkwamen. Margo, de enige vrouwelijke meesterkok die Nederland telt en chef-eigenaar van restaurant Da Vinci (een ster Michelin) in het Limburgse Maasbracht, is zeer tevreden over haar souschef en wil hem graag in de spotlights zetten.
Restaurant Da Vinci is een verbluffeld mooie zaak, zowel buiten als binnen in futuristische stijl gebouwd. Maar toch merk je het hightech karakter nauwelijks op wanneer je aan tafel zit. Het is knus en intiem, zelfs rustig wanneer elke stoel is bezet. De akoestiek van de split-level inrichting doet de geluiden dempen, doordachte kleurstellingen en prachtig meubilair doen je wegdromen. Het is maar goed dat inbrekers geen Saisonnier lezen, want anders zouden ze vanaf nu weten dat hier een vermogen aan wijn ligt te rusten. We weten ons nog goed te herinneren hoe Margot en Pedro nog geen tien jaar geleden hier low budget begonnen, zonder personeel. Da Vinci is het bewijs dat doorzettingsvermogen en enthousiasme elke droom kunnen waarmaken, niet alleen in Amerika.

Cum LaudeJeroen te Riele (28) werd geboren in Groesbeek, ten noorden van Nijmegen. Hij begon zijn carrière als jong ventje in de afwaskeuken van een groot bedrijf. Kwestie van een centje bijverdienen. Na verloop van tijd mocht hij meehelpen met het monteren van de desserts. De sfeer en het werk in de keuken bevielen hem zodanig dat hij besloot om naar de hotelschool te gaan. Jeroen werd tijdens zijn studiejaren opgemerkt en kreeg de kans om zich aan te sluiten bij de eerste lichting sterklassers. De sterklas was door het Gilde van Nederlandse Meesterkoks opgericht om talenten een extra kans te bieden. In die periode wisselden werkervaringen bij grote huizen en cursussen elkaar af. Via de sterklas kwam hij voor telkens negen maanden terecht bij de chefs Wulf Engel, Margo Reuten, Peter Koehn en René Tichelaar. Vervolgens sloot hij zijn eindexamen cum laude af. Margot had hem destijds zien werken en wilde hem graag weer terug hebben. Zo gebeurde.

In hart en nieren Jeroen is een vakman in hart en nieren en zéér leergierig. "Stel jezelf op als een spons en zuig alle informatie op. Uiteindelijk komt alles als een mooi straaltje naar buiten". Van gastheer-eigenaar Petro Kools, (een der beste sommeliers die Nederland kent) kreeg hij de wijnmicrobe te pakken: "Mijn hobby’s en vriendenkring zijn voor honderd procent verbonden aan het vak. Pedro neemt me mee naar degustaties en leert me veel. Zelfs ben ik nu bezig met het aanleggen van een eigen wijnkelder". Jeroen heeft een klein aantal goede vrienden, die ook in het vak zitten en waarbij hij altijd terecht kan. Eén van deze vrienden is Stef van Lamoer die in restaurant Antica Osteria del Ponte in Cassinetta di Lugaguo in Italië werkt. "Ik heb hem al een aantal keren bezocht en ben daardoor ook een beetje Italië-minded geworden. De keuken, de wijnen, de landschappen, het is er allemaal zo mooi in evenwicht!"

Kiplekker Aan de zijde van Margo voelt Jeroen zich kiplekker in zijn vel: "Het klikt met de chef op persoonlijk en vaktechnisch gebied. Ik ben van plan om hier nog een aantal jaren te blijven, zodat ik met Margot en Petro kan meegroeien. Hier kan ik volop mijn ei kwijt". De souschef doet de groentenkant, maar als zijn chef de ronde maakt, neemt Jeroen tegenwoordig de rôti al over. "Ik krijg steeds meer verantwoordelijkheden en het pleziert me te zien dat alles mooi verloopt, ook als de chef even niet in de keuken is", zegt hij met trots. En de toekomst? Een eigen zaak zou volgens Jeroen ooit wel mooi kunnen zijn, maar: "Zoiets kan alleen lukken met de geschikte partner waar je volledig kan op vertrouwen". Voorlopig heeft er geen enkel probleem mee om in dienst van een ander te werken. Jeroen: "Een eigen zaak beginnen en zowel geestelijk als financieel in de afgrond vallen, daar bedank ik ten ene male voor".

16-2-2007 @ 13:43