Herfst 2008

Zoeken op internet
Wanneer je een buitengewoon hotel zoekt en daarvoor het internet raadpleegt, kom je de allermooiste romantische plekken op aarde tegen. Het hotel waar je oog op valt, ligt aan de rand van de heuvelachtige bossen, met een eigen aanlegsteiger om straks met je maitresse een rimpelloos blauw meer te kunnen bevaren. Maar dat is allemaal nog kinderspel vergeleken met de kamer. Deze is van oogverblindende schoonheid en doet aan het gerestaureerde paleis van Versailles denken. Lodewijk XIV beschikte echter niet over een eigen badkamer, deze wel. Op de site van het hotel zie ik trouwens een enorm hemelbed en overal in de kamer lijken staan tafeltjes waarop zich grote ruikers met kleurige bloemen bevinden. Hoe mooi ook past het behang bij de enige muurlampjes! Het enige op de foto dat een beetje misstaat, is de grote airconditioning. Hoewel ik moet zeggen dat de architect knap zijn best heeft gedaan op het vinnige apparaat enigszins te camoufleren. De volgende internetfoto leidt mij naar het balcon van de kamer. Het teak meubilair dat daarop plaats neemt, wordt des te uitnodigender wanneer ik op de foto zie dat er een gevulde champagnekoeler op tafel staat, met een hagelwit servet rond de flessehals gedrappeerd. Ook plezierig is dat mijn kamer zowel uitgeeft op het meer als op de bossen, terwijl ik op balorige momenten schuin rechts van mij de aanlegsteiger in de gaten kan houden. Uit puur plezier bekijk ik de foto's van de kamer nogmaals, het enige dat me hinderlijk lijkt, is de enorme stapel bontgekleurde kussens die men op het bed heeft gelegd. Die zal ik straks allemaal moeten verplaatsen, wil ik een dutje doen. Maar ach, dit kleine euvel wordt meer dan gecompenseerd wanneer ik de foto van de badkamer nog eens zie, twee dikke badjassen kijken mij vanaf de kapstok uitnodigend aan. Werkelijk waar, hier moet ik vliegensvlug naar toe om te gaan decompresseren! O ja, ik had u nog vergeten te vertellen hoe mooi de naam van het hotel is, een naam die niets aan de verbeelding overlaat.
Enige weken na de reservering, mijn creditcard heeft men aan de balie al in beslag genomen, tref ik de werkelijkheid. Inderdaad krijg ik een eigen kamertje, de koffer past precies onder het bedje. Een balcon heb ik niet. Gelukkig maar, want mijn groezelige raam kijkt uit op de enorme inox schoorsteen van de keuken, wiens motor een afwisselend fluitend en brommend geluid maakt. Meestal brommend. Heel in de verte zijn enkele bomen te ontwaren en ook meen ik aan de horizon iets grijsblauwachtigs te zien dat op water lijkt. Een eigen toilet heb ik, om te douchen mag ik gebruik maken van een deur op de gang die ik met drie andere kamers zal moeten delen. Airconditioning hebben ze in deze Auberge Fleuri nog niet, behalve op één kamer, die met een hemelbed en balcon, waar ze hem zojuist hebben geïnstalleerd. Ongetwijfeld zal u dezelfde ervaringen hebben, het kan statistisch niet waar zijn dat ik als enige altijd de lul ben. Ik vraag me af of er juridisch iets aan te doen is. Het internet puilt uit van de foto's met romantische kamers, terwijl de werkelijke wereld uitpuilt van de smerige viezigheid. De hotels lijken op die vieze mannetjes die zich op het internet met een geleende foto als een stuk van achttien jaar presenteren. Ze ruiken in elk geval hetzelfde.

Roken
De Duitse hoogste rechtbank heeft beslist dat er in kleine kroegen weer gerookt mag worden. Bedrijfjes die onmogelijk de voorzieningen voor een aparte rookruimte kunnen treffen, werden met de nieuwe wet gediscrimineerd, zo beslisten de rechters. Het is nu aan de Duitse politiek om de wetgeving te veranderen. Men zou bijvoorbeeld de mogelijkheid van een aparte rookruimte kunnen verbieden, maar daarmee zouden de politici àl te veel stemmen verliezen. Verwacht wordt daarom dat onze oosterburen meer zullen neigen naar het systeem dan in Spanje geldt, voor iedereen beter.
In België gaan bij de christendemocraten van het CD&V stemmen op om het soepele Belgische horecarookbeleid te wijzigen in een totaalverbod. Andere partijen zien dat niet zitten, al was het alleen al uit electorale overwegingen. En dan Nederland. Daar mogen we verwachten dat de hoogste rechters een uitspraak zullen doen als in Duitsland, waarmee de huidige wetgeving op de bietenbrug gaat. Hier en daar ontstaat al de nodige Nederlandse creativiteit. Verslaafde cafébezoekers (of sigaarminnende restaurantgasten aan de open haard) die willen roken, stoppen per avond vijf of tien euro in de pot. Mocht er ooit een boete worden betaald, dan gebeurt dat uit die pot. Er is nog een mooi creativiteitje bedenkbaar. De wet spreekt niet over een rookverbod, alleen het roken van tabak is verboden. Mocht u een boete krijgen, dan kan dat dus alleen maar wanneer in een laboratorium in tweevoud wordt aangetoond dat het inderdaad om tabak ging en dat is niet zo simpel dan het lijkt. De verbalisant die op verzoek van u of uw advokaat voor de rechter niet juridisch sluitend kan aantonen dat het om tabak ging, verliest altijd. Ben dus niet al te bang voor de heksenjacht.

18-3-2009 @ 10:58