Winter 2005/2006

De Franse taal 

We hebben voor thuis een nieuwe keukenweegschaal gekocht van het Franse merk Terraillon. De gebruiksaanwijzing, in diverse talen opgesteld, bevatte ook een Nederlandstalig hoofdstukje. Ik citeer daar een stukje uit: "Het gebruik is hetzelfde al bovenvermel, nochtanswanner U van onderdelen verandert, dient een op NUL plaatsing te geheuren. Deze particaluriteit heeft 3 voodelen." Zo'n tekst, die je bij vrijwel alle apparaten ter wereld aantreft, is lachwekkend. Minstens even lachwekkend zijn veruit de meeste Nederlandse menukaarten die in het Frans zijn opgesteld. Zoals de apparatenfabrikanten doen restaurateurs vaak een beroep op vertaalbureau's. Het schijnt namelijk heel deftig te zijn om een franstalige menukaart te hebben, ook als er nog nooit een Fransman is binnengeweest. Die vertaalbureau's hebben vaak ronkende namen en kleurige visitekaartjes, dus zijn ze betrouwbaar. Denkt men. Wat velen niet weten, is dat de meeste vertaalbureau's slechts een bord op de deur, een computer en een telefoonlijntje zijn, de 'direkteur' besteedt zijn werk uit aan goedbedoelende leraren die in hun vrije tijd een centje bijverdienen. Die weten schoolkinderen een-vou-di-ge zin-ne-tjes bij te brengen, maar hebben in de verste verte geen kaas gegeten van gastronomische taalbegrippen. Gelukkig echter hebben ze een woordenboek waar alles instaat. Ja, zelfs hebben ze een pc met een vertaalprogramma. "Trap niet in de hoop" vertalen ze daarom moeiteloos in "N'escallier pas dans l'esperance", want trap is vanzelfsprekend escallier en hoop is esperance. Welnu, dit soort onzin tref je regelmatig op de menukaarten aan. Het is maar goed dat er geen Franse gasten op bezoek komen, want die zouden zich de knopen uit de broek lachen. Wilt u een advies? Stel uw menukaart in uw moederstaal op. Mocht er onverhoopt een Fransman binnenkomen, dan kan u alsnog met handen en voeten vertalen. Dat doen de Fransen toch ook als wij bij hen op bezoek komen? 

Nog enkele nachtjes slapen...

Als kind telde ik altijd uit hoeveel nachtjes het nog zijn tot sinterklaas zou komen of tot ik jarig zou zijn. Dat aftellen ging gepaard met onbestemde kriebels in de onderbuik. De laatste tijd betrap ik mezelf erop, weer hetzelfde te doen: nog zoveel nachtjes slapen en de eerste uitgave van Pâtisserie & Desserts komt uit. Aan het nieuwe projekt werken we inmiddels al tien maanden, beetje bij beetje ontstaat een steeds completer beeld. Onze proefkeuken staat momenteel bol van de sessies, waarbij we allerlei technieken en produkten verkennen. Op de European Fine Food Fair zal het luxe vakblad aan u worden gepresenteerd.Op diezelfde Fine Food Fair zal ook onze buurman op die beurs, Versvishandel Jan van As, een spetterende presentatie doen, en wel van het eerste dikke kookboek uit een serie. Wat maandjes geleden nam Wim van As contact met me op. Wim maakt zich bezorgd over het leegvissen van de zeeën, hetgeen veel te maken heeft met het wanrespect voor de seizoenen. Al pratende kwamen we samen op het idee om een serie boeken te gaan maken, waarin alle vissoorten in hun ideale seizoen worden geplaatst. Bij vis gaat het jaarlijks om zes seizoenen, dus komen er zes boeken, dit in een tempo van twee per jaar. Naast alle mogelijke informatie over de diverse vissoorten, wordt ook aandacht besteed aan de kwaliteitskenmerken en het fileren. Voor alle vissoorten worden Nederlandse, Belgische en Franse chefs uitgenodigd, die met dat onderwerp aan de gang gaan. De volledige luxe serie zal zo'n duizend pagina's beslaan. Ik kan nu al zeggen dat ik verbaasd was over de enorme know how die bij Van As is opgebouwd en hoe fanatiek de brigade van die Amsterdamse firma met ons samenwerkt. 

15-1-2007 @ 17:27