Lente 2002

Michelin (1)
Al honderd jaar komt jaarlijks een roodkleurige restaurantgids uit, die om zijn betrouwbaarheid als de belangrijkste wordt beschouwd. Bijzonder kenmerk was altijd dat de vakwereld zich liet gek maken door het sterrenfenomeen, terwijl de uitgever onverstoorbaar bleef. Gelukkig liet de bandenfabrikant liet zich nooit leiden door de hyperventilaties van de markt, hij deelde sterren uit en nam sterren af. Punt. Die geheimzinnigheid was altijd bijzonder sterk, een markant onderdeel zelfs van het legendarische systeem. Never change a winning option. Nu het fenomeen sterren Europawijd een hype geworden is, zou Michelin zoals altijd onverstoorbaar moeten blijven. Dat zou van klasse getuigen. Helaas zijn er andere tekenen aan de wand en begint Michelin zich meer en meer als een gewone uitgever te gedragen. Men zoekt de publiciteit, stelt zelfs de uitgifte van een gids uit vanwege een prinselijk huwelijk. De nieuwe sterrenbaas was voordien PR-direkteur en laat zich in een hotelkamer interviewen, voor elke journalist staan zoveel minuten gepland. Alsof het de Amerikaanse president himself betreft. Saisonnier werd hiervoor niet uitgenodigd, een oplage van 22.000 in Vlaanderen/Nederland is uit pr-overwegingen kennelijk niet interessant genoeg om er zoveel minuten aan te besteden. Wat gebeurde er in de loop van de geschiedenis steeds? Degene die zich door zijn eigen hype laat verleiden, gaat altijd ten onder. Dat begint al bij jonge koks die zich sterrenkoks voelen; ze eindigen in de keuken van McDonalds. Trouwens, het hele Romeinse rijk ging op die manier ten onder: wanneer een keizer mens wordt, is de keizer nu eenmaal de keizer niet meer. Michelin zou er goed aan doen, de kostbare eigen geheimzinnigheid angstvallig te bewaken. Bandenfabrikant, waakt u voor misplaatste ijdelheid! Gooi niet ten grabbel wat uw voorgangers een eeuw lang opbouwden.

Michelin (2)
In Vlaanderen is bijna geen restaurateur of chef te vinden die over sterren praat. Het gaat hen niet om sterren, maar om een tevreden publiek. Dat lijkt mij ook de juiste instelling. Maar dan in Nederland. Wanneer het jaarlijkse wildseizoen aanbreekt, dus de sterrenregen nog màànden op zich laat wachten, begint allleman koortsachtig te speculeren. Wanneer je een gemiddelde eettent binnenkomt, hoor je niets anders. Het lijkt in Nederland allemaal om sterren te draaien, niet om koken. Interessant zijn de bobo'die beweren dat ze het allemaal al weten. Ze staan, zoals ze zelf beweren, in voortdurend contact met Brussel en weten àlles al. Opperwachtmeester Van Craenenbroeck is hun persoonlijke vriend, ja desnoods vertellen ze -om de boel kracht bij te zetten- dat het echtpaar aan occasionele partnerruil doet. Omdat ze van "Brussel" zogenaamd niets mogen verklappen, worden ze met de dag geheimzinniger en dus ook interessanter. Beste mensen, geloof die lederen-vestjes-onzin niet. Of nog beter: interesseer je niet voor die onzin. Zorg er gewoon voor dat je tevreden klanten hebt. Stop dààr je energie in.

Michelin (3)
Eind januari was er een programma op de Nederlandse tv waarbij over de komende Michelinsterren werd speculeerd. Enkele "deskundigen" (zie voorgaand) verschenen op de buis om hun overtuigingen te verkondigen: de derde ster zou nu moeten gaan vallen. Ook de Belgische chef Pierre Wynants kwam in beeld. Hij sprak ongeveer als volgt: "Een land waar alleen uitsmijters worden gemaakt, krijgt geen derde ster". Daarmee liet Wynants zien dat hij niet meer van deze aarde is. Kennelijk kunnen drie sterren iemand zo ver brengen. Zijn beledigende woorden getuigen echter méér dan wereldvreemdheid: het toont hoe iemand een volledig land tot in de grond van zijn hart minacht. Ongetwijfeld zijn in de loop der tijd al duizenden Nederlandse vakmensen naar het Brusselse "Comme chez Soi" gegaan, het uitsmijteretende volkje moet Wynants miljoenen in de kassa hebben gebracht. Na zijn gedenkwaardige woorden zal dat ongetwijfeld veranderen, want wie wil er nog op bezoek gaan in de wetenschap dat zijn gastheer achter de keukenruit meewarig het hoofd schudt?

Norbert Koreman

«

15-1-2007 @ 17:25