De culinaire videowebsite Let's Cook It . TV

Winter 2005/2006

Is men gek geworden? Het vlees van importeurs uit Brazilië lijkt wel op een Amsterdams beursaandeel. Laten we als voorbeeld het innoverende bedrijf Tom Tom (een bedrijf dat navigatie systemen betaalbaar heeft gemaakt) nemen. Het start met acht euro per aandeel, gaat naar bijna veertig en staat vandaag op vijfentwintig euro, dit alles in slechts een paar maanden tijd. Wat zou dat bedrijf eigenlijk waard zijn? Want dat is uiteindelijk de bedoeling van een aandeel: de waarde van een bedrijf vertegenwoordigen. Des te beter een bedrijf presteert, des te hoger de beurskoers. De beurswaarde van Tom Tom is ongeveer tweeëneenhalf miljard. Dat levert de eigenaren een mooie plek voor starters op in de Quote 500 van rijkelui. Maar als je er nu nuchter naar kijkt, is dit bedrijf het dan ook waard? Ik ben geen analist, maar ik heb mijn twijfels. Zo vind ik ossenhazen uit Brazilië ook geen zes euro per kilo méér waard dan ander vlees. Het is puur sentiment van de kopers, terwijl de importeurs handig gebruik maken van vraag en aanbod. Importeurs hebben een beperkte voorraad van ongeveer zes weken en begrijpen direkt dat de aanvoer gaat stagneren en dat de Europese horecaslagers kerstinkopen doen in de maand oktober. Dus spelen de importeurs maar met één gedachte: aan wie verkoop ik mijn voorraad. Aan de hoogste bieder uiteraard.
Op zondagmiddag 9 oktober ontstaat op de beurs Anuga als een lopend vuurtje het gerucht dat er MKZ zou zijn in het zuiden van Brazilië. De volgende ochtend zijn de prijzen twee euro per kilo hoger dan drie dagen ervoor. De vraag is enorm en de importeurs stoppen even met het aanbieden, grote kwantiteiten worden niet verkocht. U kunt krijgen wat u nodig heeft, maar tegen de geldende prijzen die per dag worden aangepast. Alle inkopers zijn inmiddels bloednerveus en de een probeert de ander slimmer af te zijn. De paniek om niet de juiste hoeveelheid binnen te krijgen en daar te veel voor te betalen, zorgt ervoor dat prijzen in een recordtijd stijgen met twee tot drie euro voor rib-eye en entrecôte, voor ossenhazen dient zelfs tot zes euro extra worden neergeteld. Is het Braziliaanse vlees dat waard? Nee, maar vraag en aanbod bepalen hetzelfde als met een aandeel Tom Tom. De vleesprijzen zullen zeer beslist weer gaan dalen, maar ondertussen zal het voor de horecaslagers niet mogelijk zijn om alles door te rekenen naar de klant. Wij zijn nu eenmaal geen Shell, BP of Texaco, die kunnen dat wel. Zolang de gekte voortduurt, wil ik u enkele adviezen geven. Koop aan Braziliaans vlees voorlopig alleen wat je maximaal nodig hebt en niet méér. Of nog beter: zet liever eens aan een kalfsbiefstuk, lamsrack of hertenbiefstukje op de kaart. Of wanneer de prijs geen rol speelt, koopt dan Argentijns vlees, dat is weliswaar duurder maar ook veel lekkerder. Ikzelf doe in elk geval aan de gekte van vandaag niet mee. There is more Meat for Art.
«

30-5-2006 @ 00:24