Winter 08/09

Gordon Ramsay
Vanwege onze grootse plannen om de Engelstalige markt te gaan veroveren en vooral om de Amerikanen te laten zien wat voor moois hun vakgenoten uit Europa maken, werken we heel hard aan de eerste uitgave van Pastry In Europe, waar u elders in deze uitgave meer over leest. Als we spreken over Pastry in Europe, dan moeten we ook héél Europa laten zien en u zult ongetwijfeld hebben gemerkt dat we de laatste jaren steeds meer landen en bijzondere plekken bezoeken, ook buiten de Benelux en Frankrijk. Zo ook in Groot-Brittanië, waar we al diverse reportages maakten. Natuurlijk willen de Amerikanen straks lezen over grote namen die voor hen bekend zijn, denk aan de gebroeders Adrià of bijvoorbeeld Philippe Conticini. Niet alleen onze nieuwe doelgroep zal hiervan gaan profiteren, ook jullie, als huidige lezers merk je dat. Een andere grote naam die we graag hadden toegevoegd, was Gordon Ramsay, die aan de andere kant van de oceaan wereldberoemd is en er zelfs bekroonde restaurants bezit. Na heel wat contacten over en weer, waren we al een heel eind onderweg om een groots chefsportret over hem te maken. Goed, hij staat niet meer dagelijks in de keuken, maar heeft toch een imperium neergezet dat na Robuchon de meeste Michelinsterren telt. Na het lezen van zijn autobiografie was de interesse in deze chef zeker gewekt. Echter, we hebben onze contacten met hem volledig verbroken. Waarom? Al maandenlang gaan er geruchten dat hij zich ook als restaurateur in Amsterdam wil vestigen. Daar is helemaal niets mis mee, maar wel met de marketingtactiek die hij volgt. Samen met culinair journaliste Aranka van der Pol van De Telegraaf gaat hij tijdens een interview eten bij Ami Saisonnier Onno Kokmeijer in Ciel Bleu, die wij allemaal toch wel zeer hoog in het lijstje met absolute toppers hebben staan. Wat Ramsay precies van de maaltijd vond, zullen we hier maar niet beschrijven, maar dat hij op zijn bekende manier het restaurant helemaal afmaakte, dat staat in ieder geval vast. Alleen over het dessert kon hij een positieve reactie over zijn lippen krijgen. Nu weten wij als vakmensen dat Ciel Bleu niet zomaar twee Michelinsterren heeft en wat er op de 23e etage van het Okura hotel gebeurt, is absolute topgastronomie. Weten de lezers van De Telegraaf dat ook? Waarschijnlijk niet, want die kicken natuurlijk op de stoere woorden van de Britse schreeuwlelijk, zo'n artikel is voor hen smullen. Als je toch het plan hebt om je in een stad te vestigen, dan lijkt het me niet meer dan logisch om vriendschappen te sluiten met collega's en je van je beste kant te laten zien. Hij mag dan door al zijn erkenningen enorm arrogant zijn geworden en denken dat hij het overal wel zal redden, maar in de Benelux werkt het anders. Hier helpen collega's elkaar en gaat men respectvol met elkaar om. Gordon heeft zichzelf van zijn beste kant laten zien en zal waarschijnlijk nog wel meer van dit soort acties uithalen voor hij zich definitief vestigt, maar voor ons is hij vanaf nu persona non grata. Meneer Ramsay, nog een laatste opmerking: u zou eens moeten kijken over welke collega u het had en hoe hij met mensen omgaat. Onno heeft een drukke baan als gerenommeerde chef, maar loopt niet naast zijn schoenen. Een vrij weekend wordt gebruikt om met zijn pupillen van het Nationale Jeugdteam naar wedstrijden af te reizen, waar hij dan gewoon één van hen is. Als er fotoshoots moeten gebeuren voor een nieuw boek staat zijn keuken open en is hij zelf degene die de koffie zet. En als hij ergens ter wereld gaat koken, deelt hij die kans als waardering met de jongens uit zijn keuken. U zult wel niets willen aannemen van een Nederlander, maar zo werkt het bij ons.

1-10-2010 @ 14:40