Winter 2003/2004

Vaak wordt ons door restaurateurs de vraag gesteld of we niet iemand kennen die op zoek is naar een werkplek. Het lijkt niet eenvoudig te zijn om aan personeel te geraken. Maar wonderwel is ook het tegenovergestelde waar: regelmatig worden we bestormd door goede vakmensen die naar een leuk werkadres op zoek zijn. Kennelijk zijn vraag en aanbod niet altijd op elkaar afgestemd en blijft iedereen naar iedereen op zoek. Als werkzoekende is het denk ik verstandig om recht op je doel af te gaan. Als je droomt van dat ene restaurant waar je graag zou willen werken, neem dan initiatief en stap er gewoon op af. Tot je verbazing zal je ontdekken dat je vaak welkom bent. De zoekende restaurateur heeft minder mogelijkheden, er zijn weinig geschikte media. Wat wel eens gebeurt, is dat men bij een collega gaat eten om stiekem naar mensen te gaan vissen. Dit is verwerpelijk, een weldenkend mens lost zijn problemen niet op door een ander ermee op te zadelen. Wanneer u na veel gedoe eindelijk de juiste mensen hebt gevonden, is het de kunst om ze ook te houden. Een goed team is geen duiventil maar een hecht groepsverband. Hogere lonen, een auto van de zaak en meer vrije tijd kosten u veel, maar zijn geen garantie dat u mensen kunt houden. Er is altijd wel een collega te vinden die wat dat betreft een hoger bod doet. Personeel dat hevig in dit soort leuke dingen geïnteresseerd is, raakt u snel weer kwijt. Ik denk dat goede mensen vooral bij u blijven als ze worden gemotiveerd en zich een werkelijk onderdeel voelen van het bedrijf. Er zijn tal van dingetjes te bedenken om daartoe te komen. Waarom zou u als alleenheerser de beslissingen moeten nemen over een nieuw bestek, glaswerk of tafellinnen? Ik ken diverse serieuze sommeliers die niet eens een vinger in de pap hebben als het om de wijnkaart gaat. Nog een manier van motiveren is het aanbieden van stages. Dat mes snijdt aan twee kanten, want uw mensen komen met een zak vol goede ideeën terug. Maar ook de aktieve gelegenheid geven tot het deelnemen aan wedstrijden, meenemen naar vakbeurzen en workshops en tot op zekere hoogte laten delen in interne problemen en oplossingen, het zijn allemaal gebaren waardoor uw mensen het hoognodige gevoel krijgen dat ze door u worden gerespekteerd. Respekt is het begin van alle motivatie. Laatst sprak ik een restaurateur die zijn medewerkers had voorgesteld om voortaan de fooienpot te gebruiken om bij grote huizen te gaan dineren. Zelf legt hij er nog een bedragje bovenop. Van de acht medewerkers waren er zeven die meteen enthousiast waren. De achtste koos voor het contante geld, maar voelde zich nadien buitengesloten en is op andere gedachten gekomen. En dan bijvoorbeeld wat Jonnie Boer doet. In zijn nieuwe boek geeft hij een pluim aan de afwasser. Uit respekt. En inderdaad, ook de afwasser is een volwaardig mens en moet een volwaardig lid van de brigade zijn. Vergeet nooit: als het goed is, maken uw klanten geen kennis met personeel, maar met een geölied team van persoonlijkheden die zich goed in hun vel voelen. Dà t is gastvrijheid.
«

15-2-2007 @ 16:58