Zomer 2003

Het is gelukkig weer zomer en daarvan moeten we zoveel mogelijk profiteren. Voor je het weet is het weer voorbij en zitten we weer verplicht maanden binnen. Hoe kan je een prachtige zomerdag beter afsluiten dan met een dineetje op een restaurantterras? Vorige zomer hebben we zo'avond mee mogen maken die voor mij onvergetelijk was. Het ging ditmaal niet zo zeer om de wereldse gerechten , gastheerschap was het sleutelwoord. Het was warm. Zo warm dat ik geen fut had om te koken. Geeft niet, zei mijn echtgenoot, en hij bestelde telefonisch een tafeltje in een restaurant waar we nog nooit eerder waren geweest. Aan de telefoon werd gevraagd of we binnen of buiten wilden zitten. Met voor buiten de mogelijkheid om te verhuizen als dat gewenst zou zijn. Dat gaf al een welkom gevoel. In het restaurant aangekomen, werden we hartelijk ontvangen en gevraagd of we ons eerst op wilden frissen. Met plezier namen we dat voorstel aan, want het was in de vooravond nog bloedheet. In de tuin aangekomen, stond onze tafel keurig gedekt, met een vers bloemetje, maar minder formeel dan binnen. Op tafel stond een karafje ijswater klaardat, ook al dronk je er weinig van, regelmatig werd ververst.Toen de gastvrouw de kaart presenteerde, legde ze uit welke suggesties de chef op het warme weer had aangepast, ook het wijnarrangement was daarop aangepast. Het eten was heerlijk en de bediening bleef op elk moment attent. Het leken supermensen want van de hitte was bij hen niets zichtbaars of ruikbaars te bespeuren. De laatste zonnestralen van de dag werden geweerd door de parasol nog eens te verplaatsen. Bij de eerste schemering werden tuinkaarsen ontstoken. En toen het onvermijdelijke onweer zich in de verte aankondigde, nodigde de gastvrouw ons uit om binnen het diner verder te zetten. Opnieuw stond de tafel gedekt, met alles erop en eraan. Zelfs dacht ze eraan, bij ons te informeren of de ramen van onze auto net openstonden. U begrijpt het, ook de rest van de avond werden we tot in de puntjes verwend. Vorige herfst en winter zijn we nog enkele malen teruggeweest. En deze zomer zullen we dit restaurant ongetwijfeld nog een paar keer bezoeken, ik zie al uit naar een snikhete dag. Wanneer je midden in de gastronomische wereld zit, praat je thuis natuurlijk vaak na over je ervaringen. Norbert wijst er dan altijd op dat aan service ook een kostenplaatje kleeft. Soms is dat inderdaad zo, maar gewoon attent zijn hoeft niet altijd geld te kosten. Samen komen we tot de conclusie dat dit mag. Want wanneer een restaurant zich alleen zou fixeren op de kwaliteit die uit de keuken komt, dan zou dat mijn restaurant niet zijn. Ik wil genieten en dat gaat veel verder dan de keuken alleen. Hopelijk wordt het een zomer met veel terrasgenot.
«

15-2-2007 @ 16:57