Winter 07/08

In de gastronomie wordt veel verteld, doorverteld en geroddeld. Zo wordt een mug al snel een olifant, die met zijn grote poten een ravage kan aanrichten. Pas geleden hoorde ik een verhaal waarvan we honderd procent zeker zijn dat het niet klopte. Een stagiaire vertelde over een chef dat deze zijn ijs, dat hij zijn gasten presenteert als huisgemaakt, bij de supermarkt koopt en het net voor het doorgeven opdraait in de machine. Al verschillende malen genoten we bij deze chef van zijn dame blanche, wel degelijk geserveerd met zelfgemaakt ijs, elke dag vers. We gingen op onderzoek uit en wat bleek? De chef schept zijn teveel aan ijs in plastic bakjes. Op een tè druk moment maakt hij daar gebruik van. De stagiaire had het dus helemaal mis, maar stuurt wèl een negatief verhaal de wereld in, met alle consequenties vandien. Helaas zijn het niet alleen niet goed oplettende stagiaires die onnozele fouten maken, er bestaan ook zulke gasten. Niet alle gasten zijn in culinair opzicht op de hoogte van wat de chef met een gerecht bedoelt. Als de gastheer, of -vrouw aan tafel uitlegt dat het gerecht best tot zijn recht komt als je onderdeeltje per onderdeeltje proeft en de gast het bord in één hap naar binnen werkt om later te verklaren dat het een verkeerde smaakcombinatie was, gaat zo'n verhaal een eigen leven leiden. Hoe vaak hoor je niet "amai, dat is een duur restaurant", maar ze hebben de rekening dan wel de hoogte ingejaagd met dure wijnen terwijl de gerechten heel redelijk geprijsd waren. We hebben nu al twee categoriën die een restaurant kunnen schaden en dat is jammer. Veel erger wordt het als zogenoemde "vakmensen" de onvergeeflijke fout maken door het zwart op wit op papier te zetten en dan liefst nog in gidsen waarvan ze hopen dat ze via negativiteit een grote oplage zullen verkopen. "Een verouderd interieur" terwijl de zaak twee jaar geleden vernieuwd werd. Een gastvrouw met naam en toenaam, terwijl er al meer dan een jaar een gastheer de scepter zwaait. Een gedateerde keuken als het gaat om een ruime open keuken waar de gast bijna tot op de bodem van de pannen kan kijken. Geen parkeermogelijkheid bij een restaurant dat midden in de weilanden gevestigd is. En zo kunnen we nog wel een tijdje verder gaan. Dan zijn er ook nog ex-leveranciers die hun verloren klanten graag een trap nageven. Misschien kunnen ze soms beter eens naar zichzelf kijken. Negatief zijn is zo makkelijk. Als nu iedereen gewoon zijn ding doet en probeert te zwijgen over ongecontroleerde dingen, zou de gastronomie er een stuk positiever op worden.

6-2-2008 @ 10:39