Herfst 2006

Velen zullen het alweer vergeten zijn, of staan er niet bij stil, maar de extreem hete periode in juli heeft nog steeds zijn invloed op wat we nu aan het verkopen zijn. Door de warmte zijn heel wat producten verloren gegaan of slechter van kwaliteit. Een krop sla die in juni is gezaaid, is nu bijna volgroeid en je merkt dat deze niet de kwaliteit heeft die hij moet hebben. Ook aan spinazie of fijne frisée is het te merken. De prijzen liggen veel hoger of je ziet dat de groenten daadwerkelijk verbrand is. Zelfs de conservenindustrie zal de gevolgen van de extreme zomer merken. Gelukkig voor ons gingen we in heel Europa gebukt onder de hitte. Dit verklaart maar al te goed waarom de prijzen schommelen. Daar is niets aan te doen, we willen immers nooit concessies aan de kwaliteit doen. Prijsschommelingen brengen altijd commotie teweeg in de markt. Raar eigenlijk, want als de brandstofprijs omhoog gaat, hoor je niemand. Het zijn de grote bedrijven die de prijs bepalen en waar iedereen naar luistert. Kleinschalige bedrijven, de onze, hebben hier wel degelijk mee te maken. Willen we dan echt dat straks alles van enkele grote spelers komt? Willen we straks in ieder restaurant dezelfde vissticks of een getumblede biefstuk, omdat deze goedkoop zijn? Moeten we straks allemaal op woensdag bloemkool op de kaart hebben omdat de marktleider dit aangeeft? Dat lijkt me een nachtmerrie. Hoe groter de spelers zijn, hoe meer eenheidsworst er ontstaat. Ik neem aan dat we met z’n allen wel zo wijs zijn om daar tegen te vechten. Als ik in de winter bij een klein boertje mooiere producten kan kopen voor een dubbeltje extra, dan doe ik dat. Temeer omdat hij in de zomer weer die mooie spullen kan aanbieden waar de markt om vraagt. Alleen door hem in de winter te helpen, kan ik in de zomer ook bij hem terecht. Velen staan hier niet bij stil. Dat geldt voor een boertje, maar ook voor een visboer, beenhouwer of groenteboer. Het is een stukje gunnen, maar zeker ook geven en nemen.

Het is herfst en dat is voor mij het mooiste seizoen dat er is. Er is nog geen vorst, het regent zo nu en dan en de zon laat zich ook nog zien. Het productaanbod is dan ook enorm. Het begint nu alweer met Franse en Turkse vijgen en ook zijn er weer volop appelen en peren. Uit Frankrijk komt de poire Williams weer volop onze kant op, tot eind november zijn er de hari coco bonen en natuurlijk zijn er weer volop paddestoelen te krijgen. Vergeet echter ook niet dat er nog steeds rood fruit is en volop verse kruiden. Ik kan nog even doorgaan met het aanbod: schorseneren, kweeperen, natte jumbo walnoten uit België en muscat de Hambourg uit Frankrijk. Dit is de tijd om je als vakman uit te leven en je gasten blij te maken! Kijk verder dan je horizon en zie hoe mooi het is om seizoensmatig te werken. Of je nu beenhouwer, groenteboer, kok of visboer bent, het moet je drive zijn om hier iets mee te doen. Ik begin ’s nachts met werken, dat kan alleen maar als je met passie werkt. Ik lach hierom en geniet ervan als ik een chef weet te overtuigen dat hij beter Bretoense winterpenen kan pakken voor zijn wortelmousse. Dàt is mijn missie. Laten we met z’n allen aan de toekomst blijven denken, dan heeft een volgende generatie ook nog producten om van te genieten.

«

15-2-2007 @ 17:03