Winter 2005/2006

Elders in deze Saisonnier leest u over de Lozère en al die authentieke en ambachtelijke produkten. Ik krijg er een fijn gevoel van als mensen zo met hun vak bezig zijn en voor iets moois gaan. In mijn wekelijkse mail aan klanten prijs ik regelmatig een ander Frans produkt aan dat vol met liefde en romantiek zit, hier wordt erg positief op gereageerd. Het is alleen jammer dat in Nederland zoiets helemaal niet meer te vinden is. Ook in België wordt het steeds minder, denk maar aan de kasdruiven, het grondwitloof en de hopscheuten, allemaal met uitsterven bedreigd. We zouden met z’n allen moeten proberen om de producenten van eerlijke en mooie produkten meer te beschermen. Denk aan de cultuur, want straks staat er van Friesland tot West-Vlaanderen hetzelfde op de kaart, allemaal eenheidsworst. Veel mensen kopen in met hun portemonnee en kijken pas op de tweede plaats naar de kwaliteit. Ik snap dat je bedrijf gezond moet blijven, maar een beetje meer liefde mag best. Er zijn boertjes in Frankrijk die in de zomer de mooiste spullen hebben. Alle inkopers willen dat dan hebben, maar in de winter bestellen ze er niets. Wij doen dat anders. Het hele jaar bestellen we bij zo’n boertje, ook al is het niet altijd precies wat ik wil hebben. Maar dan weet ik wel dat ik volgend zomerseizoen als eerste weer bij hem aan kan kloppen en bovendien zorg ik dat deze boer bestaansrecht blijft houden. Doen we dit niet, dan verschraalt onze cultuur nog meer.Wanneer ik in Frankrijk ben kan ik zo genieten van die kleine winkeltjes, het is alsof je vijftig jaar terug in de tijd gaat. Jammer dat je dat bij ons haast niet meer ziet. Dat geldt ook voor de ruilhandel zoals die daar nog volop bestaat: heb jij een mooie kip voor mij, dan heb ik mooie groenten voor jou. Hier mag dat niet, de staat zou meteen op haar achterste poten staan, bang om een eurocent aan belastingen mis te lopen. Waarom houden wij zo van Frankrijk? Omdat je daar nog steeds authenticiteit en romantiek tegenkomt op iedere hoek van de straat. Hier hebben dat soort dingen helaas geen bestaansrecht meer, terwijl het in Frankrijk wel overeind blijft. De inrichting van het land is daar dan ook heel anders, met minder bemoeienis van de staat, lijkt het wel. De filosofie bij ons is dat we altijd maar winst moeten maken, ik kijk liever ook naar mensen en hun produkten. Ik heb nu een hele lofzang over Frankrijk geschreven, maar wil toch afsluiten met een knipoog naar die Fransen. We roepen altijd dat we zo graag mooie tomaten, courgettes, aubergines of meloenen uit Frankrijk willen. Inderdaad, 13 à 14 weken per jaar hebben ze daar superprodukten van eigen grond. De rest van het jaar komen de tomaten uit Nederland en België en worden die ook daar in Frankrijk verkocht. Kassen en hydrocultuur, daar wagen de Fransen zich nog niet aan. Wat dat betreft lopen we voor, maar of het beter is...?
«

24-4-2006 @ 10:34