Lente 2004

Telkens als ik gebeld wordt door de Saisonnier-redaktie denk ik bij mezelf: jeetje is het al weer zover. Deze keer leek het wel heel erg snel dat het kwartaal voorbij was. Waarschijnlijk door het uitblijven van de zonnestraaltjes die toch nodig zijn om me dat lentegevoel te geven. Die zonnestraaltjes zorgen ieder voorjaar dan ook weer voor de nodige hectiek in ons gastronomische wereldje. Zodra er een paar mooie dagen zijn, wil iedereen al snel met jonge peultjes, asperges, meiknolletjes en aardbeien komen. Dat gaat natuurlijk niet! Normaal gesproken zijn die er pas half mei, tenminste de kwalitatief goede. Dus bel me er niet bi de eerste zonnige dag, heb wat geduld tot de natuur begrijpt dat de zon in het land is. Wel een mooi product is is de Lambada aardbei. Weliswaar uit de kas, maar met zoveel smaak en geur dat ik zelfs hoogzomer maar nauwelijks zoiets kan vinden. Ook mooi is de Cimi di Rape, een soort raapsteel met een heel klein broccoliachtig roosje erin. Ook de Macao artisjok uit Zuid-Frankrijk begint in de lente weer te komen en de lamsoren uit Texel en Zeeland zijn half mei ook weer van de partij. Een prachtig kruid voor gastronomische toepassingen is het ijzerkruid of verveine, volop verkrijgbaar in mei. Ook de perziken beginnen heel voorzichtig te komen. Wacht op het Franse, langzaam gerijpte bergfruit en weersta de verleiding om de eerste Spaanse te kopen. Ze smaken meestal naar niks! Natuurlijk zijn vanaf half mei ook de doperwtjes, zo lekker zoet, kapucijners en alle andere primeurs volop aanwezig. Een heel mooi product, wel helaas wat duur, is de Lorize asperge. Een speciale soort uit Zuid-Frankrijk die echt iets heel bijzonders is en waar u uw gasten zeker een plezier mee zal doen. Waar misschien niet iedereen meteen aan denkt is de morieltje of morille. Een echte voorjaarspaddestoel die dan echt op zijn best is. De meeste komen uit Turkije, al dan niet door slimme Fransen overgepakt in nostalgische dure doosjes. Turkije is sowieso een interessant land aan het worden. Al dertig jaar lang is men daar bezig een gebied zo groot als de Benelux te irrigeren en te bebouwen met de mooiste produkten. Ook Polen wordt interessanter, met name omdat er diverse Nederlandse aspergekwekers zitten. Intussen ben ik al regelmatig naar Turkije gegaan, want daar is een stuk van onze toekomst te vinden. Met een zeer inspirerende keuken trouwens, vooral aan de westkunt. Wat dichterbij kan ik mij altijd vinden in de keuken van Bas Vermeulen van Le Soleil (de naam zegt het al) in Lommel. Hij werkt met superprodukten, volledig seizoensgericht en met een enorme creativiteit. Voor mij lekker dichtbij, dus een prima plekje.
«

14-4-2006 @ 14:55