Lente 2003

De lente blijft voor ons een moeilijk seizoen. Na drie straaltjes lentezon begint iedereen om primeurs te roepen, terwijl we dan eigenlijk nog volop in het seizoen van de knolgewassen zitten. Alle jaargetijden zijn uiteraard dagelijks beschikbaar, want ze worden wereldwijd aangevoerd. Maar dat is jammer, we moeten de seizoenen zo veel mogelijk blijven respecteren en de produkten bij voorkeur uit de eigen terroir halen. Zo, nu zet ik de domineespet weer af en ga het over salades hebben. Bij salades en tuinkruiden hebben we veel meer mogelijkheden dan alleen de geijkte soorten. De aloude pimpernel is er een goed voorbeeld van. Met zijn fragiele gekartelde blaadjes is het kruid een lust voor het oog en ook lekker. Ook de Onze-Lieve-Vrouwen-Bedstro is zoiets moois. Je kan dit kruid vers in salades gebruiken, maar ook kan het infuseren in wijn of thee. Getrokken in Champagne heet het Waldmeisterbowl. Voor infusies kan je de bloemetjes het best laten verwelken, dan wordt de smaak sterker. Daslook, engelwortel (Angelica) en ijzerkruid (Verveine) doen het in de salade eveneens goed. Sommige slasoorten worden alleen in topkeukens gebruikt en zijn verder onontdekt. Ik denk hierbij aan hertehoornweibree (Corn du cerf) en aan Amsterdams Vet. Deze laatste is een héle fijne slasoort uit Noord-Holland die veel volume geeft, maar kraak- en kraakvers moet zijn. Jammer is dat de prijs hiervan als een jojo op en neer gaat. De ene dag kost hij 8 euro, de andere dag 33 euro. Kropsla dreigt in Nederland uit te sterven, kennelijk omdat je er industrieel weinig mee kunt. Het blijft de sla-standaard en een der lekkerste soorten. Gelukkig worden ze rond Mechelen onder het kwaliteitslabel Flandria nog volop geteeld. Mooie grote kroppen, met slechts zes stuks in een kist. Gelukkig mogen we constateren dat de ouderwetse bladpeterselie weer helemaal terug is van weggeweest. Smaak! Om het verhaal over sla en kruiden te besluiten: denk eens aan de gekartelde en volumineuze slasoort Mizuna en aan de Red Chart, een rodebietenblad dat ook naar biet smaakt en Ferrari-rode nerven in zijn blad heeft.
Een typisch Belgisch produkt is de boterraap. Een simpele en goedkope groente, lijkend op een meiknolletje. Het is een supergroente die in Nederland vrijwel onbekend is. Ook prachtig uit België: lente-uitjes. Nog even enkele tips: De Pio Pinni di Grotta is een paddestoeltje met het uiterlijk van een beukenzwammetje. Met zijn mooi donkerbruine hoedje past hij goed in een salade. Of denk eens aan Shanghai Paksoi, een Nederlands produkt.
«

30-5-2006 @ 00:24