WINTER 2011/12

Entertainen
Als ik deze column schrijf, staan we alweer op de drempel van 2012, een moment van terugblikken. Ik doe dat met heel veel plezier, het was voor mij immers een topjaar. Heel bijzonder was het om de D’Couvert te ontvangen als beste gastheer van Nederland en België. Ik had altijd gedacht dat dit een onderscheiding was voor de grote mannen van de sterrenzaken, niet voor een jongen met een Bib Gourmand uit Cadier en Keer.

3-1-2012 @ 11:59

HERFST 2011

Over Bourgogne, trends en vaste gasten

Ondanks dat de herfst volop bezig is in eigen land, zit ik met mijn hoofd in zuidelijkere en warmere regio’s. Een gastheer mag in gedachten best buiten het seizoen zijn, als hetgeen dat op de borden ligt maar binnen het seizoen is. Onlangs was ik een paar dagen in de Bourgogne, er is geen betere plek om de accu op te laden. Ik ga altijd met een vriend die zeer goed thuis is in wijnen en met name die uit deze streek. Ik houd van dit gebied met wijngaarden zo ver als het oog reikt. In de Bourgogne kun je in vergelijking met de Bordeaux nog pareltjes vinden voor een mooie prijs en de gastvrijheid van de wijnboeren is formidabel.

3-10-2011 @ 15:43

Zomer 2011

Limburgers, Hollanders, Belgen en Duitsers
Niet alle clichés zijn onzin, wij Limburgers zijn Bourgondiërs, dat is zeker. We proberen hier iets te maken van het leven. Fare bella figura heet dat in Italië: goed voor de dag komen. In kleding en uiterlijk, maar zeker ook in mijn vakgebied, dat van wijn en spijs. Als je op het Onze Lieve Vrouweplein in Maastricht een glas wijn bestelt, krijg je ook een glas wijn. Mooi verzorgd en goed gevuld, niet zo’n petieterig glaasje dat maar een fractie groter is dan een portglas. Bij een trappist of een ander speciaal bier komt er ongevraagd een klein bakje nootjes of zoutjes op tafel. Zo hoort het en zo moet het, helaas is dat in het noorden vaak anders. In Belgie is het ondenkbaar dat je bier niet wordt aangekleed met een knabbeltje.

1-8-2011 @ 10:56

LENTE 2011

Buigend werden we begroet door een frêle, in groene kimono geklede dame. Irasshaimase, zei ze. Welkom. En met kleine dribbelpasjes ging ze ons voor naar de gereserveerde tafel. Ik was in Osaka om te bekijken of wij de JCI Regatta Nothing but Nets zouden mogen organiseren. De JCI is een internationaal netwerk van jonge ondernemers dat jaarlijks een zeilregatta organiseert voor het goede doel. Zo kreeg ik de gelegenheid om iets van de Japanse gastronomie in het echt te ervaren.

12-4-2011 @ 09:52